Postuum eerbetoon aan toprestaurant en eigenaars La Fleur in Valkenburg

Niet dat ik er heel vaak kwam, maar die keren dat ik er was waren ronduit geweldig, een bijzondere culinaire ervaring. Helaas is het restaurant niet meer; de eigenaren Patricia Ivens en haar man Pierre Schmetz zijn het afgelopen half jaar kort na elkaar overleden, en daarmee kwam een einde van een tijdperk.

Gerookte paling met gekookte aardappeltjes, een delicatesse.Afgelopen zomer hebben we er met z’n tweeën de 50ste verjaardag gevierd van mijn partner Pablo Cabenda. Heerlijk samen – want geen andere gasten – in de bijzondere en sfeervolle tuin van het restaurant, gelegen aan de Plenkertstraat 16 in Valkenburg aan de Geulle. Hoewel ik elk jaar Valkenburg bezoek om de weduwe van mijn oude kameraad Peter Hendriks (die samen met zijn vrouw Dineke Jansen vele jaren hotel-restaurant Neerlandia exploiteerde), heb ik La Fleur pas in 2016 ontdekt (terwijl het reeds in 2002 op die plek was gevestigd).

Ik wilde er in oktober 2018 weer gaan eten met mijn maatje Nico Welsink met wie ik de laatste etappe van het Pieterpad in oktober heb gelopen. Maar de fantastische gastvrouw Patricia Ivans was juist overleden, en het restaurant was alleen in het weekeinde open. Patricia zou haar man Pierre hebben gesmeekt toch vooral door te gaan met zijn werk als topkok. Dat heeft hij gedaan tot circa maart 2019 toen hij zelf, 72 jaar oud, onverwacht overleed.

Pierre Schmetz, geboren in Simpelveld/Limburg, had een lange staat van dienst. In 1975 won hij de zilveren koksmuts, de hoogste onderscheiding op culinair gebied . Voor het eerst ‘viel’ die prijs buiten de randstad: het Strandhotel in Vlissingen, waar Pierre chef-kok was. Hij heeft voorts gekookt voor het koninklijk huis.

Rozenparfait.

Schmetz was al vroeg overtuigd van de gezonde keuken, waar heel weinig ruimte was voor de zoutpot die hij liever aanduidde als ‘gifpot’. Begin 2000 besloten Patricia en Pierre zich terug te trekken in Valkenburg, waar zij hun intieme smaakvolle domein hebben ingericht. Pierre was inmiddels ook grote fan geworden van het bereiden van eten met bloemen.

De jaren dat ik er kwam, een kleine drie jaar, veranderde er heel weinig aan de kaart. Ik at er bijna altijd hetzelfde. Iets met vis vooraf en als hoofdgerecht altijd door Pierre gerookte paling, vergezeld van gekookte aardappeltjes die je kon dopen in het vet van de paling. Zeer smakelijk. En als dessert de rozenparfait, gemaakt van rozenblaadjes (per roos waren daarvoor slechts vier blaadjes geschikt – in elk parfait waren aldus zes rozen verwerkt). Met prachtig opgemaakte borden. Een streling voor het oog.

Gasterije La Fleur is niet meer. Patricia Ivans en Pierre Schmetz, bedankt voor zoveel gastvrijheid en culinair genieten! Het zal effe zoeken worden.

Bronnen: ‘Kijk op Valkenburg’ en Provinciale Zeeuwse Courant (1975)

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *